Atığın kaynağında azaltılması, özelliğine göre ayrılması, toplanması, geçici depolanması, ara depolanması, geri kazanılması, taşınması, bertarafı ve bertaraf işlemleri sonrası kontrolü ve benzeri işlemler atık yönetimi olarak adlandırılır.

Atık Yönetimi kapsamında ele alınması gereken atıkların ise başlıcaları; katı atık, tehlikeli atık ve ambalaj atıklarıdır.

Katı Atıklar:
Üreticisi veya kullanıcısı tarafından atılmak istenen ve özellikle çevrenin korunması bakımından, düzenli bir şekilde geri kazanılması veya bertaraf edilmesi gereken kağıt, karton, naylon, plastik, cam, metal, poliüretan madde (bitmiş ürün) v.b (tehlikeli olmayan) atıklara katı atıklar denir.

Katı atıkların tekrar kullanım, geri kazanım, geri dönüşüm ve bertaraf işlemleri sayesinde çevre açısından zararlı olabilecek etkileri yok edilir.

Tekrar kullanım; atıkların toplama ve temizleme dışında hiçbir işleme tabi tutulmadan aynı şekli ile ekonomik ömrü doluncaya kadar defalarca kullanılmasını,

Geri dönüşüm, atıkların bir üretim prosedürüne tabi tutularak, orjinal amaçlı ya da enerji geri kazanımı hariç olmak üzere, organik geri dönüşüm dahil diğer amaçlar için yeniden işlenmesini,

Geri kazanım, tekrar kullanım ve geri dönüşüm kavramlarını da kapsayan; atıkların özelliklerinden yararlanılarak içindeki bileşenlerin fiziksel, kimyasal veya biyokimyasal yöntemlerle başka ürünlere veya enerjiye çevrilmesini,

Bertaraf etme, katı atıkların, konut, işyeri gibi üretildikleri yerlerde geçici olarak biriktirilmesi, bu yerlerden toplanması, taşınması, geri kazanılması gibi işlemlerden sonra, çevre ve insan sağlığı açısından zararsız hale getirilmesi ve ekonomiye katkı sağlanması amacıyla kompostlaştırma, enerji kazanmak üzere yakma ve/veya düzenli depolama işlemlerinin tümünü ifade eder.

Bu tür atıklar, 14 Mart 1991 tarih ve 20814 sayılı Resmî Gazete'de yayınlanan Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği'ne göre ele alınır.

Tehlikeli Atıklar:

Evsel yada sanayi kökenli olabilen ve de yasal olarak tehlikeli sınıfına giren, toplanmaları, taşınmaları ve bertarafları için ek insan sağlığı ve çevre korunma önlemleri alınması gereken atıklardır. Tehlikeli atıkların başlıcaları:

Tehlikeli atıkların, tekrar kullanılması mümkün değildir. Ancak çevre ve insan sağlığı açısından zararsız hale getirilmeleri, tehlikeli atığın türüne bağlı olarak, geri dönüşüm ve bertaraf işlemleri ile gerçekleşir.

Poliüretan sektöründe ortaya çıkan atıklar; her türlü son kullanma tarihi geçmiş veya bozulmuş tehlikeli kimyasallar (izosiyanatlar v.b), tehlikeli kimyasallarla kontamine olmuş ambalaj atıkları, kontamine olmuş eldiven ve bezlerdir.

Tehlikeli atıklar; 14 Mart 2005 tarihli 25755 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Tehlikeli Atıkların Kontrolü Yönetmeliğine göre ele alınır.

Ambalaj atıkları:

Piyasaya sürülen ürünlerin tüketimi sonucu oluşan satış, dış ve nakliye ambalajlarının amacı doğrultusunda toplanması, tekrar kullanılması, geri dönüştürülmesi, geri kazanılması gereken, ekonomik değere sahip atıklar, ambalaj atıklarıdır. Başlıca ambalaj atıkları:

Ambalaj atıklarının, tekrar kullanım, geri kazanım ve geri dönüşüm işlemleri sayesinde, çevre açısından sorun yaratabilecek etkileri yok edilir.

Poliüretan sektöründe ortaya çıkan ambalaj atıkları; tehlikeli kimyasal bulaşmamış her türlü metal veya plastik ambalaj atıkları ve IBC'lerdir.

Ambalaj atıkları, 30.07.2004 tarihli 25538 sayılı Resmi gazetede yayınlanan Ambalaj Atıkları Kontrolü Yönetmeliğine göre ele alınır.

Ambalaj atıkları ve katı atıklar çöp olmadığı için atılmamalı, Çevre ve Orman Bakanlığından lisans almış olan kuruluşlara verilmeli, bu sayede geri dönüşümü veya geri kazanımı sağlanmalıdır.